De kasteelheer van kasteel Dracula was een bange koning. Hij was op weg naar zijn kasteel en viel per ongeluk over een klunzig zwaard dat van hem was. Hij kwam voor de voeten van zijn vijand terecht. Hij had een groot schild en een groot zwaard. 'Wat doet u voor mijn voeten' vroeg hij. 'Sorry heer Mayo van Ketchup' 'Ik eis een gevecht!!' zei Mayo. 'Maar Mayo, we zijn koningen dus dit stel ik voor: Vanaf mijn kasteel door het bos naar uw kasteel naar de arena. Deal? 'Ja, deal.' En zo begon de race tussen Dracula en Mayo van Ketchup. Drie dagen later stonden ze met hun paarden bij kasteel Dracula. '10,9,8,7 enzovoort START!!!!!' Dracula zat nooit op een paard dus Mayo ging aan kop. Hij scheurde er van door en was al in het bos. De koning Dracula kon beter achteruit hinkelend met een ketting van 120 kilo en gaan lezen dan op een paard zitten. Mayo was net het bos uit en Dracula was er nog niet in. Mayo zag zijn kasteel liggen. Toen moest hij een bocht maken en dat ging maar net goed. Hij keek achterom en zag de paardenslipsporen vlak langs de gracht. Hij keek weer naar voren en zijn gracht lag voor hem. Het paard remde maar zijn hoeven waren te glad van de vorige slip. PLONS! In het water. Vier uur later finishde Dracula en liep terug naar de gracht. Hij trok hem uit het water. Mayo van Ketchup bedankte of feliciteerde hem niet, maar gooide hem in het water. 'Je moest toch een straf krijgen!' zei Mayo . 'Gemenerik' zei Dracula en dat was zijn laatste woord.
Van Siebe.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen